SP5KAB

Z HamradioWiki

Warszawski Klub Łączności powstał na bazie Centralnej Radiostacji Ligi Przyjaciół Żołnierza - SP5KAB. Brak dokumentów pozwalających jednoznacznie ustalić datę wydania zezwolenia dla stacji SP5KAB.

Można jednak ten moment określić na czas nie później niż między 22 lipca 1950 roku a 4 października 1950 roku, kiedy na wystawie z okazji Tygodnia Radiofonizacji Kraju zorganizowanej przez Społeczny Komitet Radiofonizacji Kraju pracowała stacja krótkofalowa SP5KAB obsługiwana przez członków LPŻ.

W dniu 22 lipca 1950 roku zorganizowano w Warszawie tzw. „zjazd zjednoczeniowy” przymusowo scalając TPŻ, ORMO i PZK. Powstała w ten sposób jedna organizacja - LPŻ. Zjazd ten ostatecznie pogrzebał nadzieje na reaktywowanie Polskiego Związku Krótkofalowców.

Przy okazji zjazdu zorganizowano wystawę, w tym twórczości krótkofalarskiej. Wystawę zorganizowano w Młodzieżowym Domu Kultury „Ognisko” mieszczącym się w budynku YMCA przy ulicy Konopnickiej 6. Tam właśnie Michał Wysokiński, pracownik ITR wystawił nadajnik AM oraz odbiornik AR88. Stopień mocy tego nadajnika pracował z trzema połączonymi równolegle lampami G807.

Warto podkreślić, że czasie wystawy stacja ta pracowała jeszcze pod znakiem SP5PZK. W owym czasie w Polsce czynnych było tylko kilka stacji amatorskich.

Po wystawie powstał problem, co zrobić z radiostacją, na używanie, której jej konstruktor nie posiadał zezwolenia, choć był przedwojennym krótkofalowcem (SP1QE).

Anatol Jegliński (SP1CM), przedwojenny krótkofalowiec a w tamtym czasie oficer Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego, doprowadził do zakupu tej radiostacji przez ZG LPŻ.

Fakt powyższy i to, że radiostacja wykonana została w ramach oficjalnych prac prowadzonych w ITR, uchroniło Michała Wysokińskiego przed poważnymi kłopotami ze strony organów bezpieczeństwa. Doradca radziecki w MBP zażądał od kpt. A.Jeglińskiego SP5CM, aby wydać zezwolenie do pracy radiostacji ale na innych falach niż pracujący amatorzy na zachodzie. Argument SP5CM o radzieckich krótkofalowcach pracujących na tych falach jednak go przekonał.

Radiostację zainstalowano na pierwszym piętrze budynku przy Krakowskim Przedmieściu 6 w siedzibie ZG LPŻ. Stacja wykorzystywała antenę typu Windom. Pierwszym operatorem stacji był Zenon Korsak (późniejszy SP5CF).

Anatol Jegliński (SP5CM) tworzył wtedy struktury LPŻ i zaproponował pracę w tworzącym się Biurze Łączności ZG LPŻ Zenonowi Korsakowi (późniejszy SP5CF). Było to wówczas biuro jednoosobowe.

Warto tu przypomnieć genezę znaku SP5KAB. Wszystkie ówczesne licencje przyznawano ze prefiksem SP5. Literę K przydzielano stacjom klubowym w „obozie socjalistycznym”, zaś sufiks KAB miały centralne radiostacje wszystkich organizacji krótkofalarskich, począwszy od centralnej stacji radioklubu DOSAF w Moskwie.

Jeden z nielicznych dokumentów na piśmie poświadczających te pierwsze lata krótkofalarstwa w Polsce to reprodukowane niżej zezwolenie wydane 8 września 1951 roku przez Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego.

Zezwolenie pozwalało członkom klubu na pracę terenową w pasmach amatorskich, ale na odległość nie większą niż 60 km. W okresie późniejszym stacja SP5KAB został przeniesiony do MDK „Ognisko” przy ulicy Konopnickiej 6.

Wśród pierwszych operatorów stacji SP5KAB poza Zenonem Korsakiem byli:

• Tadeusz Piasecki SP5AW ex SP5UAC
• Wojciech Nietyksza SP5FM
• Ryszard Rossa SP5AR
• Witold Spława-Neuman SP5AU
• Janusz Gawałkiewicz SP5BL
• Edward Pokropek SP5AA
• Stanisław Grzyb SP5SG

Materiały źródłowe

Na podstawie wspomnień m.in. Zenona Korsaka SP5CF przedstawionych w Warszawie 28 września 2007, opracowali Tomasz Ciepielowski SP5CCC i Włodzimierz Witaszewski SP5AWY.

Kolegów, którzy w tamtych latach zetknęli się z klubem SP5KAB zapraszamy do podzielenia się wspomnieniami i udostępnienie posiadanych dokumentów.

Zobacz również: HF60KAB